Root Wire, şehri ve çevresini, insan ilişkilerinin şekillendiği duygusal bir arazi olarak keşfeder. Tuval, iki zıt iç dünyaya bölünür; bu, içsel manzaralarının aynı paylaşılan ortamda açıldığı iki bireyi çağrıştırır. Çevresindeki formlar... Devamı..

Root Wire, şehri ve çevresini, insan ilişkilerinin şekillendiği duygusal bir arazi olarak keşfeder. Tuval, iki zıt iç dünyaya bölünür; bu, içsel manzaralarının aynı paylaşılan ortamda açıldığı iki bireyi çağrıştırır. Çevresindeki formlar, aralarındaki gerilimlerin, bağların, neşelerin ve çatışmaların sembolik uzantıları olarak ortaya çıkar.
Belirli bir hikâye anlatmak yerine, eser soyutlamayı kullanarak somut olayları belirsizleştirir; böylece semboller, sabit anlamdan bağımsız olarak duygusal bir ağırlık taşır. Bu belirsizlik, izleyiciyi kendi deneyimlerini kompozisyon üzerine yansıtmaya davet eder; yakınlık, mesafe, aşk ve sürtüşme anılarına dair kişisel hatıraları harekete geçirir.
Sonuçta, resim çevreyi ve insan duygusunu ayrılmaz bir bütün olarak çerçeveler—mekânı, geçici ama biçimlendirici anların hem tanığı hem kaydedeni olarak konumlandırır; kişisel ilişkiler ile insan zihninin arketipsel akımları görünür biçimde iç içe geçer.


ingilizce: This work explores the city and the suburban outskirts as it shapes the visual background of relationships between people that inhabit it, but emerges with a visual twist to bind together the inner life and thematic emotions as they appear in relationships on the same topography as the environments in which these feelings are felt. The opposing sides of the canvas differentiate into two people represented by the composition of their own inner worlds. Everything else that takes space across the canvas, appears to have sprung out as symbols from the joys and conflicts of the relationship between the two sides. Both in the efforts to understand each other, and inescapably in the journey to understand their own.

Each visual element holds up a certain feeling, but the graphic range of abstraction veils over any visible specified story of the real events lived between the two. The symbols hint at the worlds tucked away behind them, but invites the viewer to initiate that world from their own constructs for what they get reminded of on the natural basis of human relationships at its whole.

.The inner world integrated to the wider environment through material means, as if there were a possibility to see in front of ourselves as one big show; all the emotions we feel about our intimately loved and particularly disliked people in our lives, as well as all other lives which we are a part of that bridge between the two.

In a final re-phrase; the environment is visualized as inseparably tied to the human; as the conveyor and recorder of those seemingly perishable moments between people we love and not, of the sense of joy or that of danger, and to that of the complexity in the interests of love, conflicts, and the thematic flow of archetypes of the human mind that bind the two. Kısalt